در زيارت جامعه مىگويد : وَايابُ الْخَلْقِ الَيْكُمْ ، وَحِسابُهُمْ عَلَيْكُمْ ؛ « بازگشت خلق به سوى شما و حساب آن‌ها با شماست » . از طرف ديگر ، زيارت جامعه درباره ائمّه عليهم السلام غلوّ دارد و غلوّ هم باطل است . پس زيارت جامعه صحّت ندارد ( ! ) شكى نيست كه هر چه با قرآن مجيد تعارض و تنافى داشته باشد مزخرف است ، امّا آيا واقعاً اين جمله غلوّ است و با قرآن منافات دارد ؟ نكاتى ارزشمند ما پاسخ اين شبهه را ضمن مطالبى بيان مىكنيم كه در عين حال شرح اين جمله از زيارت جامعه و نيز اثبات مقامات ائمّه اطهار عليهم السلام خواهد بود . امّا پيش از ذكر مطالب ، تذكر دو نكته ضرورى است . نكته نخست . انسان بايد در هر مبحث در پى يافتن حقيقت باشد ؛ چرا كه عقيده صحيح داشتن جزء وظايف ماست . زيرا همان گونه كه در احكام شرعى فرعى بر مردم تقليد واجب است - كه مجتهد تحقيق مىكند و حكم شرعى را استنباط مىنمايد ، چون او مكلّف است كه هم براى خودش هم براى مقلّدين خود ، به ادلّه نظر كند و به حكم اللَّه برسد - همه قائلند كه در مسائل اعتقادى تقليد جايز نيست . بنابراين ما در پى انجام وظيفه و تكليف هستيم ؛ يعنى رضاى خدا را مىخواهيم تحصيل كنيم ، بايستى با تقوا و با احتياط حركت كنيم و بر اساس علم و يا حجّت شرعى عمل كنيم . از اين رو هيچ گونه تعصّبى در مسائل اعتقادى نبايد داشته باشيم و دنبال نفع يا ضرر كسى نباشيم . نكته دوم . درباره پيامبر اكرم و ائمّه عليهم السلام نيز به طور كلّى بايستى با تقوا تحقيق كنيم و به علم برسيم و معرفت توأم با تقوا باشد . با توجّه به اين دو نكته مىگوييم :